Een beetje geschiedenis
Luchtacrobatiek begon als een vorm van artistieke gymnastiek: ritmische gymnastiek. Tegenwoordig wordt deze tak van de beweging vooral geassocieerd met circusacts.
De ontwikkeling van deze kleurrijke en interessante tak van de beweging werd geleid door André Simard (André Simard), die zich aansloot bij de Cirque du Soleil). Toen hij bij het circus kwam, vond hij nieuwe theatrale luchtspelen uit om indruk te maken op de toeschouwers en werd hij de oprichter van de Aerial Silks-tak: luchtzijde of luchtacrobatiek met zijde. Echter, kunstvliegen is de algemene term voor de industrie, en daarbinnen bestaat er een verscheidenheid aan “spellen” of “oefeningen” waarbij gebruik wordt gemaakt van verschillende soorten hangende uitrusting, zoals touwen, stoffen, hoepels en stokken. .
Luchtzijde-kunstvliegen worden, in tegenstelling tot andere apparatuur, uitgevoerd door het uitgebreide gebruik van lange, felgekleurde zijde die wordt gebruikt voor klimmen, wikkelen, ophangen, vallen, zwaaien en het uitvoeren van spiraalvormige bewegingen van het lichaam om verschillende posities en bewegingen in en uit te gaan. Hoewel het leuk is, is het in het begin ook best eng!
*Headerafbeelding: foto door Benjamin Wedemeyer op Unsplash
Hoe ik hierin terechtkwam
Hoewel ik al vanaf kleins af aan geïnteresseerd was in de wereld van beweging en getraind was in kunstschaatsen en dansen, begon mijn interesse in luchtacrobatiek pas toen ik op zoek was naar een andere fitnesstraining in plaats van een sportschool, ik wilde iets kleurrijker en leukers. .. Een goede vriend die getraind was in acrobatiek in circusstijl, op een trapeze, stelde voor dat ik luchtacrobatiek met zijde zou proberen.
Hoewel ik aarzelde omdat ik het heel eng en uitdagend vond, was ik er ook erg door geïntrigeerd. Ik was gefascineerd door de enorme kracht, techniek, uithoudingsvermogen en goede balans die daarvoor nodig waren.
Mijn snelle vooruitgang verraste mij. Na een initiële trainingsperiode van vijf maanden stapte ik over naar de gevorderdengroep, waar ik complexe reeksen en overgangen leerde. De eerste paar maanden was het fascinerend en inspirerend om anderen te zien slagen in iets dat ongelooflijk moeilijk voor mij was.
Hoe mijn lichaam zich hierdoor voelt
De eerste ontmoetingen met de beweging van zijde in de lucht waren niet gemakkelijk voor mijn lichaam. Alles deed pijn. Pijn in voeten en handen, gevoelige spieren duurde dagen en was een hele uitdaging.
Wat aan deze ervaring toevoegde, was het zien hoe mijn lichaam veranderde. Er begonnen spieren te verschijnen op plaatsen waar ze nog nooit eerder waren verschenen. Het was alsof ik een nieuwe vrouw was geworden, naar lichaam en geest. Mijn energieniveau was ongekend hoog, mijn stofwisseling verbeterde en ik sliep elke dag ononderbroken. Zijde luchtacrobatiek werd mijn middel tot zelfontdekking en gaf me enorme voldoening.
Als zij het kunnen, kan ik het ook!
Wat vooruitgang doorgaans belemmert (op welk gebied dan ook) is negatieve zelfpraat of het focussen op twijfels en angsten. Hoewel ze deel uitmaken van de menselijke natuur, kunnen ze onze ambities vreselijk beïnvloeden…
Natuurlijk waren er momenten waarop ik vond dat de training te moeilijk werd en ik twijfelde aan mijn capaciteiten. Op andere momenten verschijnt angst. Het was mij vanaf het begin duidelijk dat kunstvliegen risico’s met zich meebrachten, dus het was logisch dat ik me zorgen maakte over het gevaar van vallen of verwondingen.
Normaal gesproken heb ik geen hoogtevrees, maar een glijbaan van tweeënhalve meter gaf me toch een adrenalinestoot die mijn hart sneller deed kloppen en mijn handen trilde. Het deed me nadenken over het verschil tussen natuurlijke twijfels die vrijwillig in twijfel worden getrokken en de valse grenzen die we uit angst aan onze capaciteiten stellen. Elke keer dat ik bewees dat mijn onzekerheden verkeerd waren of ondanks angst handelde, werd ik me meer bewust van het verschil, en het cultiveerde nieuwe mentale krachten in mij.
Eigenlijk is mijn mantra geworden: “als anderen het kunnen, kan ik het ook.” Naarmate mijn zelfvertrouwen groeide, kon ik mezelf beter beheersen. Als ik terugkijk, realiseer ik me vandaag dat ik veel verlegener was voordat ik begon met het trainen in luchtacrobatiek en ik ben dankbaar voor het effect dat het trainen in luchtacrobatiek had op mijn persoonlijkheid en hoe ik me daardoor expressiever, krachtiger en gedurfder voelde.
